தற்கொலை தடுப்பு தினம்: மௌனத்தைக் கடந்து செவிமடுத்தல்

சிகிச்சை அறையிலிருந்து ஒரு குரல்

என் முதல் வழக்கு எனக்கு இன்னும் நினைவிருக்கிறது. ஒரு இளம் வாடிக்கையாளர் என்னிடம், “நான் மூழ்கிக்கொண்டிருப்பது போல் உணர்கிறேன், ஆனால் நான் மூச்சுத் திணறுவதை யாரும் கவனிப்பது கூட இல்லை,” என்று கூறினார்.

அவளுடைய வார்த்தைகள் என் மனதில் பதிந்துவிட்டன. அவள் ஒரு திறமையான மாணவி, ஆனால் கல்வி அழுத்தம் மற்றும் தனிமை அவளை விரக்திக்குத் தள்ளியிருந்தன. சிகிச்சையின்போது, ​​அவளுக்கு மிகவும் உதவியது ஒரு சிக்கலான சிகிச்சை முறை அல்ல, மாறாக அவள் சொல்வதைக் கேட்பது என்ற அந்த எளிய செயலே ஆகும். தனது வலியை எந்தவித விமர்சனமுமின்றி உரக்கப் பேச முடியும் என்பதை அவள் உணர்ந்தபோது, ​​தான் தனியாக இல்லை என்பதைப் புரிந்துகொள்ளத் தொடங்கினாள். பல மாதங்களாக, முறைப்படுத்தப்பட்ட ஆலோசனை, சக மாணவர்களின் ஆதரவு மற்றும் சிறிய சுய-பராமரிப்புப் பயிற்சிகள் மூலம், அவள் மீண்டும் நம்பிக்கையின் வழியைக் கண்டறிந்தாள்.

தற்கொலைத் தடுப்பு என்பது மருத்துவ உத்திகளைப் பற்றியது மட்டுமல்ல, அது மனித உறவுகளைப் பற்றியது என்பதையும் இந்த வழக்கு எனக்கு உணர்த்தியது.

தற்கொலை எண்ணங்கள் எழும்போது: அந்தத் தருணத்தில் எது உதவும்? 

எப்போதாவது இதுபோன்ற எண்ணங்களால் நீங்கள் மூழ்கிப் போனால், உதவக்கூடிய வழிமுறைகள் இதோ:

• சற்று நின்று மனதை ஒருமுகப்படுத்துங்கள்: மெதுவாக மூச்சுப் பயிற்சி செய்யுங்கள் அல்லது உங்களைச் சுற்றியுள்ள ஐந்து பொருட்களின் பெயர்களைக் கூறுங்கள்.
• மனம் திறந்து பேசுங்கள்: நம்பிக்கைக்குரிய நண்பர், குடும்ப உறுப்பினர் அல்லது ஆலோசகரை அழையுங்கள். மௌனம் விரக்தியை ஆழமாக்குகிறது; வார்த்தைகள் அதைத் தணிக்கும்.
• அந்த உந்துதலைத் தாமதப்படுத்துங்கள்: “இந்த உணர்வு தீவிரமானது, ஆனால் இது கடந்து போய்விடும்” என்று உங்களுக்கு நீங்களே நினைவூட்டிக் கொள்ளுங்கள். பத்து நிமிடத் தாமதம் கூட கண்ணோட்டத்தை மாற்றும்.
• பாதுகாப்பை உருவாக்குங்கள்: தூண்டுதலைத் தீவிரப்படுத்தும் தீங்கு விளைவிக்கும் வழிகள் அல்லது சூழல்களிலிருந்து விலகிச் செல்லுங்கள்.
• தொழில்முறை உதவியை நாடுங்கள்: இதை நீங்கள் தனியாகச் சுமக்க வேண்டியதில்லை என்பதால்தான் சிகிச்சையாளர்களும் உதவி எண்களும் இருக்கின்றன.

ஒருவரின் வாழ்க்கையில் உங்களால் எப்படி ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முடியும்?

ஒருவர் உங்களிடம் தற்கொலை எண்ணங்களைப் பகிர்ந்துகொண்டால், உங்கள் பதில் அவரது உயிரைக் காப்பாற்றக்கூடும்.

• முழுமையாகக் கேளுங்கள்: குறுக்கிடவோ அல்லது "சரிசெய்யவோ" தோன்றும் தூண்டுதலைத் தவிர்க்கவும். சில நேரங்களில், அறிவுரையை விட உடனிருப்பது அதிக குணமளிக்கும்.
• உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளியுங்கள்: அவர்களின் வலியைக் குறைத்து மதிப்பிடுவதற்குப் பதிலாக, “இது உங்களுக்கு எவ்வளவு பாரமாக இருக்கிறது என்பதை என்னால் உணர முடிகிறது” என்று கூறுங்கள்.
• நிலைத்திருங்கள்: நீங்கள் பதட்டமாக உணர்ந்தாலும், அமைதியாக இருப்பது அவர்களுக்கு நம்பிக்கையளிக்கும்.
• ஆதரவை ஊக்குவிக்கவும்: அவர்களுக்கு அழுத்தம் கொடுக்காதவாறு, தொழில்முறை உதவியை மென்மையாகப் பரிந்துரைக்கவும்.
• தொடர் நடவடிக்கை: “நான் உன்னை நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்” என்பது போன்ற ஒரு எளிய செய்தி, அவர்கள் முக்கியமானவர்கள் என்பதை அவர்களுக்கு நினைவூட்டும்.

நம்பிக்கையின் கலாச்சாரத்தை உருவாக்குதல்

தற்கொலை தடுப்பு தினம் என்பது கூட்டுப் பொறுப்பைப் பற்றியது. நம்மில் ஒவ்வொருவரும் நம்பிக்கையின் வாயிற்காப்பாளராக இருக்க முடியும். தற்கொலை பற்றிக் கேட்பது அந்த எண்ணத்தை விதைப்பதில்லை—அது மன நிம்மதிக்கான கதவைத் திறக்கிறது. கருணை காட்டுவதற்கு நிபுணத்துவம் தேவையில்லை—அதற்குத் தேவைப்படுவது மனிதாபிமானம்.

சிகிச்சை அறையில் கழித்த பதினெட்டு வருடங்கள் எனக்குக் கற்றுக்கொடுத்த ஒரு விஷயம் இதுதான்: குணமடைதல் என்பது பெரிய தலையீடுகளால் தொடங்குவதில்லை. ஒருவர் தனது கவசத்தைக் களைந்து, இத்தனை நாளும் தனியாகச் சுமந்துவந்த ஒரு உண்மையை வெளிவிடப் போதுமான பாதுகாப்பை உணரும் கணத்தில்தான் அது தொடங்குகிறது.

இன்று இதைப் படித்துக்கொண்டிருக்கும் நீங்கள், பெயரிட முடியாத அளவுக்குப் பெரும் சுமையைச் சுமந்துகொண்டிருந்தால், தயவுசெய்து ஒன்றை நினைவில் கொள்ளுங்கள்: அதை முழுவதுமாக நீங்களாகவே சுமப்பதற்காக நீங்கள் ஒருபோதும் படைக்கப்படவில்லை. அதை இன்றே நீங்கள் கண்டறிய வேண்டிய அவசியமில்லை; நிச்சயமாக அதை மௌனமாகச் சுமக்கவும் தேவையில்லை.

நீங்களோ அல்லது உங்களுக்குத் தெரிந்தவர்களோ ஒரு கடினமான காலகட்டத்தைக் கடந்து, ஒரு நிபுணரிடம் பேசுவதற்குப் பாதுகாப்பான, விமர்சனமற்ற ஓர் இடம் தேவைப்பட்டால், நாங்கள் உங்களுக்காக இருக்கிறோம், ஏனெனில் உங்கள் கதை முக்கியமானது!

Tele-MANAS 14416 · info@mysafespaces.org